Lekcja 17. – Pytania cz.3. (inwersja)

Où habites-tu?
[u abitiu]
Gdzie mieszkasz?

D’où viens-tu?
[du więtiu]
Skąd pochodzisz?

*Où [u] – gdzie
*D’où [du] – skąd

*habites [abite] 2 os. l.poj. -> habiter – mieszkać
*viens [wię] 2 os. l.poj. -> venir – pochodzić


Witajcie!

Dziś nauczymy się tworzyć pytania przez inwersję.
Podstawowy szyk zdania twierdzacego to:

osoba + czaswonik + dalsza część zdania

Ale o już tym dobrze wiemy;)
Jeśli chcemy natomiast zadać pytanie, oprócz ostatnio pozoznanej konstrukcji z „eske”:

„eske” + osoba + czasownik + dalsza część zdania

możemy zastosować szyk przestawny, czyli ową inwersję:

czasownik + osoba + dalsza część zdania

Voila! I tak oto powstaje pytanie.
Jak widzimy „czasownik” zamienia się miejscem z „osobą”, zajmując pierwsze miejsce w zdaniu.

Możemy oczywiście dodawać przeróżne wyrazy określające sposób, wielkość, jakość, miejsce, czy cokolwiek innego z przodu, w środku lub na końcu zdania. Musimy jednak pamiętać, że w zdaniu pytającym stworzonym za pomocą inwersji czasownik będzie zawsze stał PRZED osobą.


Przyjrzyjmy się naszym zdaniom.

Où habites-tu? – Gdzie mieszkasz?
D’où viens-tu? – Skąd pochodzisz?

Jak widzimy po dokonanej inwersji „czasownik” połączył się z „osobą” za pomocą kreseczki. Pominiecie jej nie byłoby jakimś strasznym błędem, a znając Francuzów i ich leniwe zamiłowanie do upraszczania sobie wszystkiego, pewnie pomijają ją nagminnie;)

BARDZO WAŻNE.
„Où” zawsze używamy do pytań o zamieszkanie, natomiast D’où” zawsze do pytań o pochodzenie, nigdy odwrotnie! 

Pamiętacie odmianę czasownika „habiter” i „venir”?

  • Przypomnijcie ja sobie zadając dwa powyższe pytania w formie grzecznościowej
    (3os. l.mm.):
  • A tutaj kilka prostych zdań do zamienienia na pytania:

Tu aimes les legumes.

Aimes-tu les legumes?
Est-ce que tu aimes les legumes?

    1. Monique a trois chats.
    2. Pierre aime son chien.
    3. Elle est belle.
    4. Nous habitons en Pologne.
    5. Vous dansez très bien.

Wiecie co jest najzabawniejsze?
Że pytania w języku francuskim można również tworzyć za pomocą odpowiedniej intonacji. Po prostu dodać znak zapytania na końcu zdania twierdzącego i zaakcentować go podczas wymowy.

Miłej nauki!


Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s